#Denker - Signalen

Au, mijn rug!  Ik had het niet moeten doen, dat wist ik wel. Maar ja. Je wilt helpen, je wilt dat het af komt, je wilt je niet laten kennen, je wilt sterk zijn.

En daarom ga je eigenlijk net iets te ver, net iets te lang door. Til je net iets te zwaar. En als je al vrij lang op intensieve capaciteit bezig bent, is het op een gegeven moment klaar.

 

Niet dat je dan stopt. Of zelf zegt: nu is het genoeg. Nee, dat niet. Ik ben ervan overtuigd dat je lichaam je helpt. 

Als je te zwaar getild hebt, krijg je last van je rug. Als je het ergens moeilijk mee hebt, iets je zwaar op de maag ligt, verdwijnt je eetlust. Als je verdriet hebt dat je er niet uit laat gaan, krijg je een brok in de keel en keelpijn. Als je met je eigen lichaam bekend bent, kan je de signalen herkennen die je lichaam je geeft.

 

Niet dat dit altijd het geval is, of dat je er iets mee moét. Maar het is best goed om het signaal op te vangen en er iets mee te doen…

Ik ga even lekker liggen!