#Denker blog – Verslaafd

Verslaafd

Ik hou er niet van ergens aan verslaafd te zijn. Ik doe mijn hele leven al mijn best om  cafeïne te weren, niet aan de drugs te gaan, seks met mate te bedrijven. Ik hou er gewoon niet van ergens aan verslaafd te zijn.

Dat werkt best wel door. Het is zelfs zo erg dat ik niet hou van verslaving aan stopwoordjes. Onlangs betrapte ik me erop dat ik iets ‘ernstig’ grappig vond, of ‘ernstig’ ontspannend. Zodra ik het in de gaten kreeg, was het met dat woord gedaan. Ik verwijderde het ‘ernstig’ weer snel uit mijn dagelijkse woordenbibliotheek.

Ik hou er simpelweg niet van ergens aan verslaafd te zijn. Voor mij geen herhalende handelingen waaraan je een verslaving herkent. Dat je ergens afhankelijk van wordt en niet meer zonder kan. 

En toch… Er is één ding dat ik maar niet kan laten. Ik moet wel, voor mijn werk, anders kom ik nergens. En thuisblijven is geen optie. Eén keer per week sta ik me langs de weg te verbijten, want van deze verslaving raak ik niet af.

Iedere week is het raak: doe ik weer die slang in die auto en: pompen maar. Ben ik dus toch verslaafd…

#Denker blog – Menstruatie en overgang

Menstruatie en overgang

We praten er veel te weinig over. 

In een prachtige podcast van De Dag (NPO1): “waarom we over tampons moeten praten” blijkt dat we het bespreken van menstrueren wegmoffelen. 

Het is ‘de tijd van de maand’, vrouwen en meisjes vragen aan elkaar: ‘Heb jij nog …?’

Als jongens een keer een tampon in handen krijgen, weten ze van gekkigheid niet wat ze moeten doen. En mannen weten niet of ze willen, en of zij wel of niet wil, seksen als ze ongesteld is.

Wat de overgang betreft, is het net zo: vrouwen praten er met elkaar nauwelijks over, maar ze hebben er wel last van. Sommigen zelfs zo erg dat ze niet meer normaal kunnen functioneren. Mannen, dokters en zelfs gynaecologen, weten er weinig van en begrijpen niet wat er gebeurt als een vrouw in de menopauze belandt. Het zorghormoon verdwijnt en dus heeft de vrouw minder zin zichzelf weg te cijferen. Dat zijn ze niet gewend. Een nieuw evenwicht moet ontstaan.

Er mag, nee, moet! dus veel meer over gepraat worden. Weten hoe het lichaam functioneert, is nodig. Zodat je veel meer kan genieten met en van elkaar. En jawel, daar hoort ook de penis(pauze) bij…

 

#Denker blog – Vogelvrij

Vogelvrij

Ik heb iets met vogels. Dat begon buiten mij om, omdat ik geboren ben als Hoogkarspelder en dat zijn nu eenmaal allemaal blauwe reigers. 

De blauwe reiger is een prachtige vogel, hij kan urenlang stilstaan, als uit steen gehouwen. Wachtend tot die vis langs zwemt. Om dan op het juiste moment met zijn spitse snavel toe te slaan en de vis te vangen. Dat wachten op het juiste moment is een prachtige eigenschap van een vogel. Dat zouden wij mensen ook vaker kunnen doen.

Net als die andere eigenschap: de lucht in en vliegen. Vogelvrij vliegen. Boven de wereld hangen en rustig naar beneden kijken, naar wat zich daar afspeelt.

Want als je kijkt vanaf een afstand, worden de handelingen van de verschillende personen duidelijker. Je laat je gevoelens varen en kijkt alleen maar.

Van veraf zie je wat werkelijk belangrijk is. De problemen waarin je normaal verstrikt bent, lijken kleiner. Normen en waarden spelen minder mee. Wat belangrijk is, telt.

Het is mijn ideaal net zo vrij te zijn als een vogel. Die haar eigen weg volgt, alleen of samen met andere vogels. Die op eigen kracht vliegt naar haar hoogtepunt, en ziet dat haar wereld goed is. 

#Denker blog – Afscheid

Afscheid

Nu ik weet dat het afscheid komt, komen de herinneringen. 

Mijn vader maakt slierten-yoghurt. Hij klimt bovenop de tafel en staand op de tafel strooit hij een straal yoghurt precies midden in het bord. Zonder knoeien.

Mijn vader is Prins Carnaval. Op een praalwagen, omringd door zijn Raad van Elf, staat hij te zwaaien met de scepter en zo’n aparte hoed op. Hij is degene die in de feestzaal  de woordjes doet en steeds begint met ‘alaaf!’.

 

Mijn vader gaat bij de dagjes uit in de speeltuinen Linnaeushof en Slagharen altijd overal in.  Hij laat ons zien hoe we moeten lopen in de molenwiek. Hij vindt het fantastisch om mee te racen in de achtbaan. 

Toen ik studeerde, ben ik wel een aantal keer verhuisd.  Het was een en al gemopper wat de klok sloeg. Maar elke keer rijdt mijn vader de auto en aanhanger voor. En hij tilt de zwaarste spullen de aanhangwagen in en uit.

Voor mijn oudste dochter is hij een hele lieve opa. Hij wordt zachter. Ze kruipt, als ze bij mijn ouders logeert, altijd in de kom van zijn arm en babbelt daar. Hij kan niet tegen haar tranen. 

Fijne herinneringen, doen me goed.

#Denker blog – Zij komt eerst

Zij komt eerst

Het is mij al jaren een ergernis, die niet overgaat. Want het zit zo diep geworteld in onze taal. En onze genen. En wat blijven we toch conventioneel hierin. Ondanks al het gepraat over gelijke kansen, gelijke mogelijkheden, iedereen kan zijn wie zij is. 

Onze taal: wanneer het over een persoon gaat, wordt het woord ‘hij’ gebruikt. Als we het hebben over een kind, dan wordt ‘hij’ geschreven, maar kan het ook als ‘zij’ gelezen worden. Als het over een persoon of dier gaat, wordt als eerste ‘hij’ gebruikt. Het is altijd: papa en mama, jongens en meisjes, opa en oma, de mannen komen meestal eerst. 

Laten we dat eens veranderen! Schrijf eens een informatieve tekst en vervang daar de ‘hij’ door ‘zij’. De ‘hem’ door ‘haar’. En merk hoe moeilijk dat gaat. Het zit zeer diep geworteld in de taal. En daarmee ook in ons bewustzijn. 

Ik pleit voor verandering, ik pleit voor een omkering: gebruik voortaan de vrouwelijke vorm! Zij komt eerst. En overal waar ‘zij’ staat, kan ook ‘hij’ gelezen worden. En maak er voortaan meisjes en jongen, vrouwen en mannen, mamma en pappa van. Met kleine stapjes kan je voor grote veranderingen zorgen…

#Denker blog – De stap

Mijn zus en mijn vader

De stap

Mijn vader wordt verzorgd in een verzorgingshuis. Hij heeft dementie, Alzheimer. 

Ik zie hoe verdrietig mijn moeder is, die steeds weer een beetje moet inleveren. Het idee van samen oud worden moest ze opgeven en steeds meer raakt ze de man kwijt die ze kende. Nu bezoekt ze hem iedere dag, verzorgt hem dan vol liefde. Maar communiceren, echt contact lukt niet meer. En ook lichamelijk gaat hij steeds verder achteruit.

 

Hem vragen: hoe was je dag vandaag? doe ik al heel lang niet meer. De dagen zijn steeds hetzelfde en hij weet niet meer wat er wanneer is gebeurd. Ik zie het allemaal en ik huil. En ik vraag me af: wil ik later ook zo eindigen?

Liever niet. Liever zet ik zelf bewust de stap om wat eerder te vertrekken. Ik denk dan wel eens aan Herman Brood, die op een dag zelf zijn beslissing nam. Niet fijn voor de opruimers, maar hij deed het wel. Hij was klaar.

Het leven loslaten is voor veel mensen moeilijk. Want de overlevingsdrang is groot. En de acceptatiegrenzen worden met hele kleine beetjes verlegd.

Als ik klaar ben, slik ik graag een pil. Ik hoop dat ik dat durf.

#Denker blog – liegen

#Denker - Liegen

Biden en Trump zijn verstrengeld in een nek-aan-nek race. Het is voor het eerst dat ik de Amerikaanse verkiezingen spannend vind. Niet de verkiezingen op zich, maar alles wat er omheen gebeurt.

 

Trump scandeert van alles om maar te winnen. Hij twittert zich suf en doet valse uitspraken. Tweets van hem zijn zelfs verwijdert, omdat ze niet de waarheid weergeven. Ik ben verbaasd over wat hij allemaal zegt en hoe hij daarmee wegkomt. 

Ik heb een hekel aan liegen, leer mijn kinderen om eerlijk te zijn, de waarheid te vertellen, want alleen dan kunnen mensen je vertrouwen. Hoe is het mogelijk dat mensen niet in de gaten hebben dat de dingen die Trump zegt niet kloppen? Hoe is het mogelijk dat ze hem vertrouwen? 

 

Obama bouwde zorgvuldig aan een socialer land, Trump walst alles plat. Wat als Trump zo nog vier jaar doorgaat? Ik droomde dat de wereld gespleten was, een grote scheur tussen Amerika en de rest van de wereld. 

Ik hoop daarom dat Biden wint. Oprecht en eerlijk. Na het tellen van alle uitgebrachte stemmen. Al duurt dat lang. En dan maar hopen dat hij de troep die Trump achterlaat in de komende vier jaar kan opruimen. 

#Denker blog – signalen

#Denker - Signalen

Au, mijn rug!  Ik had het niet moeten doen, dat wist ik wel. Maar ja. Je wilt helpen, je wilt dat het af komt, je wilt je niet laten kennen, je wilt sterk zijn.

En daarom ga je eigenlijk net iets te ver, net iets te lang door. Til je net iets te zwaar. En als je al vrij lang op intensieve capaciteit bezig bent, is het op een gegeven moment klaar.

 

Niet dat je dan stopt. Of zelf zegt: nu is het genoeg. Nee, dat niet. Ik ben ervan overtuigd dat je lichaam je helpt. 

Als je te zwaar getild hebt, krijg je last van je rug. Als je het ergens moeilijk mee hebt, iets je zwaar op de maag ligt, verdwijnt je eetlust. Als je verdriet hebt dat je er niet uit laat gaan, krijg je een brok in de keel en keelpijn. Als je met je eigen lichaam bekend bent, kan je de signalen herkennen die je lichaam je geeft.

 

Niet dat dit altijd het geval is, of dat je er iets mee moét. Maar het is best goed om het signaal op te vangen en er iets mee te doen…

Ik ga even lekker liggen!

#Denker blog – 200 woorden

#Denker - 200 woorden

Waarom 200 woorden? 

Omdat je binnen 200 woorden een gedachte goed uit kan werken. Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar soms hoor ik iets, lees ik iets of zie ik iets en dan beginnen mijn hersenen meteen te ratelen: Wat een onzin! Wat grappig! Zou het zo kunnen zijn dat …? En natuurlijk mijn stokpaardje: Jeetje, wat gaat dat weer volgens de standaard conventies. Kan dat niet anders?

Omdat 200 woorden een hoeveelheid is die mensen even snel weglezen. Als je meer woorden wilt gebruiken, kan je beter een YouTube filmpje gaan maken, of een podcast.  Want tegenwoordig kijken en luisteren mensen liever, dan dat ze lezen. Lijkt het.

Als ik kijk naar mijn pubers van 16 en 19, dan worden er achter een telefoon- of computerscherm spelletjes gespeeld, filmpjes gekeken, en vooral veel foto’s (selfies) en berichtjes verstuurd.

Omdat ik zo vaak dingen denk en die gedachten graag wil opschrijven en delen.

Omdat ik benieuwd ben of mensen mijn gedachten delen of het er juist totaal niet mee eens zijn. 

Daarom 200 woorden. Ik publiceer de blogs bij De Schrijfspiegel. En geef ze graag een naam, een hashtag mee.  Wat vinden jullie van #Denker?

Schrijfoefeningen voor thuis

Vrijdag 20 maart, ging het Schrijfcafé in Enkhuizen niet door vanwege de heersende corona-epidemie en de sluiting van de horeca..

Hieronder heb ik een paar schrijfoefeningen voor thuis uitgewerkt.

Alle schrijfoefeningen kun je , als je wilt, meerdere keren doen de komende tijd.

Speel ermee en varieer. Veel plezier.

Carla van den Hombergh

 

 

Het thema is: ANDERS.

 

 

  1. Opstarten

Vul de volgende twee open zinnen aan met 3 regels tekst in “sprint”.

– Toen ik wakker werd ….

– Aan het ontbijt ….

 

In “sprint” schrijven:

Hou je pen op papier en schrijf iets sneller dan je gewend bent.

Als het stokt, herhaal dan het laatste woord een paar keer, tot je weer verder kunt.

Schrijf het aantal regels vol dat je vooraf bepaald hebt, niet meer en niet minder.

Nummer je regels vooraf, dan hoef je ze niet tussendoor te tellen.

 

 

  1. Anders doen.

Wat heb je de afgelopen 24 uur anders gedaan dan normaal?

(voordat de maatregelen om coronaverspreiding tegen te gaan van kracht waren)?

Schrijf hierover 10 regels tekst in “sprint”.

Lees je tekst en zet er een titel boven.

 

 

  1. Anders kijken.

Kijk rond in de ruimte waar je zit. Zie je een schilderij of foto?

– Beschrijf wat je ziet (denk ook aan details) en schrijf over het verhaal achter het schilderij / de foto.

Schrijf 20 regels in  “sprint”.

– Schrijf daarna 8 regels in “sprint”over wat je NIET ziet.

Lees je twee teksten hardop aan jezelf voor en kies één woord dat eruit springt.

Schrijf over dat ene woord nog 8 regels.

Sluit af met een 11-je.

 

Een 11-je is een mini-gedichtje van 11 woorden.

Op regel 1 komt 1 woord

Op regel 2 komen 2 woorden

Op regel 3 komen 3 woorden

Op regel 4 komen 4 woorden

En op regel 5 komt 1 woord

Je bent helemaal vrij hoe je het invult.

Je kunt woorden herhalen of een hele zin maken die doorloopt

of een aantal korte zinnen gebruiken.

 

 

  1. Andere plek

Kies een plek in je huis waar je normaal nooit schrijft en ga daar zitten.

(Ik zat b.v. op de zolderkamer waar we een lekkage hadden)

– Beschrijf de plek waar je zit. Wat neem je waar: wat zie je, hoor je, ruik je, voel je? Hoe zit je?

Schrijf hier 20 regels over in “sprint”.

– Eindig met 3 regels over hoe het voelt om hier te schrijven.

Lees al je teksten over deze plek en eindig met een 11-je