Rust of ruzie?

Hij komt op zondagochtend. Hij parkeert zijn rode autootje naast de vijver. De vijver waarop wij uitkijken vanuit ons huis. Waar wij, elke ochtend, genieten van de troep meeuwen die zich daar in en om het water vermaken. 

Hij zet zijn tentje op, zet een grote doos met spullen neer, plaatst twee hengels visklaar langs de kant en verdwijnt daarna in zijn tentje. Urenlang. Het is niet duidelijk of de vissen bijten, waarschijnlijk is dat ook niet de reden waarom hij daar zit. Wij zijn nieuwsgierig wat dat wel is. “Hey, daar is hij weer: onze visser. Klokslag 10 uur. Denk je dat hij behoefte heeft aan rust? 

Aan een paar uur heerlijk ontspannen zitten, in de verte kijken, wachten tot de vissen bijten? Even afstand nemen van zijn werk?

Of misschien ontwijkt hij een onrustige thuissituatie? Even afstand nemen van zijn partner, pubers? Heeft hij misschien ruzie? Of is dit voor hem gewoon zijn manier van reflecteren op zichzelf en zijn medemens?”

Wij weten de reden niet. Rond lunchtijd pakt hij alles weer in. Hij breekt zijn tentje af, laadt de doos en zijn twee hengels in. Stapt in zijn autootje en vertrekt. Tot ziens, visser!