Vogelvrij

Ik heb iets met vogels. Dat begon buiten mij om, omdat ik geboren ben als Hoogkarspelder en dat zijn nu eenmaal allemaal blauwe reigers. 

De blauwe reiger is een prachtige vogel, hij kan urenlang stilstaan, als uit steen gehouwen. Wachtend tot die vis langs zwemt. Om dan op het juiste moment met zijn spitse snavel toe te slaan en de vis te vangen. Dat wachten op het juiste moment is een prachtige eigenschap van een vogel. Dat zouden wij mensen ook vaker kunnen doen.

Net als die andere eigenschap: de lucht in en vliegen. Vogelvrij vliegen. Boven de wereld hangen en rustig naar beneden kijken, naar wat zich daar afspeelt.

Want als je kijkt vanaf een afstand, worden de handelingen van de verschillende personen duidelijker. Je laat je gevoelens varen en kijkt alleen maar.

Van veraf zie je wat werkelijk belangrijk is. De problemen waarin je normaal verstrikt bent, lijken kleiner. Normen en waarden spelen minder mee. Wat belangrijk is, telt.

Het is mijn ideaal net zo vrij te zijn als een vogel. Die haar eigen weg volgt, alleen of samen met andere vogels. Die op eigen kracht vliegt naar haar hoogtepunt, en ziet dat haar wereld goed is.