#Denker blog – Rot virus

#Denker blog - Rot virus

Het lijkt alsof er geen einde aan komt. En als je zoon vraagt: komt het nog wel goed met papa, gaat hij niet dood? Dan uit hij wat je zelf bijna niet durft toe te geven. Gaat hij het wel redden? Hoelang blijft dit duren? Komt hij hier ooit uit?

Corona is echt een rot virus. Als het toeslaat en je gevloerd wordt, kan je niets meer. Stel je je ergste herinnering voor van een griep. En dan nog erger, constant hoofdpijn, koorts, slap, moe, hoesten, hoesten, hoesten, tot aan kotsen toe. 

En hoewel het voor iedereen anders verloopt, en daarom zo moeilijk vatbaar is: als het je ernstig te pakken krijgt, ben je bang voor je leven!

Weet je wat het ergste is? Voordat je zelf verschijnselen krijgt, ben je al besmettelijk. Je loopt al een paar dagen het virus rond te strooien, zonder dat je zelf weet dat je het hebt. Ja, als je verschijnselen krijgt, is het duidelijk. Maar daarvoor weet je niet eens dat je anderen in gevaar brengt!

Mijn man knapt iets op. Ik dank het universum. Maar dit meemaken, wil je niet. Dus: was je handen, draag een mondkapje en houdt afstand! 



#Denker blog – Besmet

Besmet

Eerst ben je de enige in huis. Dan blijkt, na een dag of vier, dat ook je man en zoon zijn besmet. Ook Corona. Hoofdpijn, koorts, vermoeidheid, verkouden, maar geen verlies van geur of smaak. 

En het valt redelijk mee, vinden de mannen. Voor mijn jonge zoon blijkt dat ook zo te gaan. Het verloop van de ziekte is voor hem het meest mild. Waar ik mij zeer moe en lichtelijk benauwd voel, is hij vooral verkouden en heeft hij hoofdpijn. Maar hij redt het zonder paracetamol.

Ik zweer bij paracetamol. Om de 6 uur slik ik twee pillen, zodat de rauwe randjes eraf gaan. En na een week lijkt het in ieder geval beetje bij beetje beter te gaan. 

Alleen begint dan het grote zorgen maken, want mijn man ligt vet in de lappenmand. Hij kan niets meer, heeft hoge koorts en hoest zo erg, zo erg, dat het soms lijkt dat hij zijn longen eruit hoest. En iedere dag hoop je dat het beter gaat, maar het blijft maar hetzelfde. 

Angst overheerst. Steeds stel ik hem de vraag: voel je je benauwd? Want dan bel ik meteen de huisarts! En dat is het enige positieve: geen ademnood. 

#Denker blog – Quarantaine

Quarantaine

Afgezonderd in een kamer zonder slot. Vrijwillige opsluiting. Want ik ben positief getest op corona.

Het zo te zeggen is makkelijker dan toe te geven: ik heb corona. 

En als het is bevestigd, door de test, de gevolgen: ik ben met mensen in contact geweest. Die moeten het allemaal weten. Want je weet zelf niet dat je besmettelijk bent, die paar dagen voordat je verschijnselen krijgt. Heel naar. 

Velen zijn benieuwd. Wat maak je mee? Het begon bij mij met koortsig voelen. Gedurende de nacht merkte ik dat ik koorts had. En een kriebelkeel. Thee is al mijn lievelingsdrank, nu drink ik het constant, met honing. Ook had ik hoofdpijn, spierpijn, mijn hele lijf deed pijn, en was ik moe.

Ik had angst: wat gaat er gebeuren? En overgave: ga maar slapen, neem rust, hoop dat het meevalt. 

Nu merk ik wat het is: besmet zijn. Ik lig thuis afgezonderd in onze slaapkamer. Ik mag er voorlopig niet meer uit. Ik krijg eten en drinken voor de deur gezet, want mijn gezin heeft (nog?) nergens last van. Het is ontsmetten wat de klok slaat. Zo min mogelijk aanraken, steeds een mondkapje voor. En hopen dat ik niemand anders besmet.